کوازار، کهکشانی است که یک سیاهچاله بسیار سنگین در مرکز دارد. بعضی از کوازارها هنگامی شکل می گیرند که دو کهکشان در یکدیگر ادغام شوند و بنابراین در مرکز این گونه کوازارها دو کهکشان وجود دارد. اما کشف چنین سیستم های دوتایی بسیار مشکل است. با این حال اخیرا، دو اخترشناس در رصدخانه ملی نجوم اپتیکی (NOAO) در آریزونا در حالیکه مشغول بررسی 17.500 کوازار فهرست شده به کمک "مساح آسمان رقمی اسلون"(SDSS) بودند، به طور کاملا اتفاقی با یکی از این اجرام مواجه شدند.

این دو منجم در بررسی نور دریافتی از کوازار J1536+0441، که با فاصله 5 میلیارد سال نوری در جهت صورت فلکی مار قرار دارد (تصویر روبرو)، متوجه دو جفت خطوط پهن در طیف هیدروژن این کوازار شدند. چنین آثاری به واسطه حرکت چرخشی گاز به درون دو سیاهچاله ایجاد می شود. به اعتقاد آنها این دو کوازار در یک خط دید قرار نگرفته اند و از نوع دوتایی های معمولی (بصری) نیستند بلکه نمونه ای ناب و خوب از یک دوتایی واقعی هستند.

یک جفت کهکشان غول پیکر که به نظر می رسد هر 100 سال یک بار به دور هم گردش می کنند

جرم این دو سیاهچاله در حدود 7.3^10 تا 8.9^10 برابر جرم خورشید است و به فاصله 0.3 سال نوری از یکدیگر قرار گرفته اند به طوریکه دوره تناوب مداری آنها تقریبا 100 سال است.